علیرغم اختلافنظرهای فراوان بر سر تحلیل وضع موجود و سطح مطالبات و میزان تقلب و غیره، این راهکار بر مبنای توافق دوستان بر روی دو هدف شکل گرفته است: اول، حفظ انسجام میان اعضای این جنبش اعتراضی فراگیر یا به تعبیر ما میان اقلیت دموکراسیخواه و اصلاحطلب یا هر نام دیگری که بر روی خودمان و همراهانمان میگذاریم و دوم، تلاش برای آزادی زندانیان سیاسی جوان هم به دلیل دغدغههای شخصی و دوستانه و هم به دلیل دغدغهی غیرشخصی کاهش هزینههای عضویت در این جنبش اعتراضی. هدف اول البته عام است و بلندمدت و هدف دوم خاص و کوتاهمدت، با اینحال هدف دوم بهراحتی میتواند به عنوان یکی از راهکارهای دستیابی به هدف اول تلقی شود بدینمعناکه هرنوع تلاش برای آزادی زندانیان سیاسی دربند میتواند به عنوان محور تلاشهایی انسجامبخش نیز عمل کند. با این اوصاف، حال سوال اصلی این است که برای آزادی زندانیان سیاسی جوان، ما آدمهای معمولی بینام و نشان چهکار میتوانیم بکنیم؟
بله، البته از ما بزرگترها خیلی کارها کردهاند و بیانیهها صادر کردهاند و تجمع برگزار کردهاند و به نهادهای بینالمللی عریضه نوشتهاند و اعتصاب غذا کردهاند و الخ، همین هم هست که ما فکر کردیم برویم سراغ پتانسیلهایی که هنوز استفاده نشدهاند و در استفاده از آنها هم شاید به دلایلی ما آدمهای معمولی و بینامونشان مزیت بیشتری از بزرگان مشهور و آدمهای شناخته شده داشته باشیم. بهنظر میرسد یکی از این ظرفیتها، استفاده از پتانسیل افرادی از جناح مقابل است که اگرچه همراه موسوی و جنبش سبزش نیستند اما از اوضاع پیشآمده هم چندان رضایتی ندارند و هیچ بدشان نمیآید در این قضایا، مواضع خودشان را از مواضع جناب احمدینژاد و حامیانش متمایز کنند.
از قضا، در ملاقات و صحبت و درخواست از این افراد است که ما چندتا آدم معمولی و بینامونشان که در نظر اول هیچ قدرتی برای تاثیرگذاری بر جریان امور نداریم، مزیت بیشتری نسبت به آدمهای شناختهشده و مشهور پیدا میکنیم چراکه در شرایط موجود اگر بر فض محال، موسوی یا خاتمی بخواهند بروند با افراد پیشگفته ملاقات کنند و خواستار استفادهی انها از ظرفیتهایشان برای آزادی زندانیان سیاسی غالبا جوان شوند، احتمالا هیچ نتیجهای نخواهند گرفت چراکه بدیهی است این افراد برای جلوگیری از انگ همراهی با جناح مقابل، هیچ روی خوشی به بزرگان این جناح نشان ندهند اما درعینحال شایدو فقط شاید، بدشان نیاید در اوضاع فعلی نقش موثری هم ایفا کنند بهگونهای که علیرغم حفظ مرزبندیهای جدیشان با جناح معترض، مرزشان را با جناب احمدینژاد و حامیانش نیز روشن کنند و کلا از این رهگذر، شان و تشخص خاصی برای خودشان و دیدگاههای متفاوتشان از هر دو گروه کسب کنند.
این شد که در اولین قدم تصمیم گرفتیم برویم سراغ برخی نمایندگان مجلس که اگرچه بهطور مشخص اصلاحطلب بهشمار نمیروند اما سوابق و دیدگاههایشان متفاوت از جناب احمدینژاد و حامیانش بوده است. در این راستا و برای آنکه روند وقت ملاقات گرفتن و کلا پیگیریها آسانتر انجام شود، در قدم اول نامهی مکتوبی تهیه شده است (عجالتا و در اولین قدم خطاب به جناب ابوترابی، نایب رئیس مجلس) که نام برخی از دوستان و آشنایانِ بازداشتشدهی امضاکنندگان نامه در آن قید شده است. البته بدیهی است که نامهای بازداشتشدگان میتوانست بسیار بیش از اینها باشد اما عجالتا و در قدم اول، دو دسته نام از این لیست کنار گذاشته شده است: اول نام دوستان بازداشتشدهی نسبتا مشهوری که حساسیت ویژهای روی آنها وجود دارد و تلاش برای آزادیشان نیازمند کار خاص و تخصصی است؛ دوم نام دوستان بازداشتشدهای که گرچه حساسیت خاصی روی نامشان وجود ندارد اما هیچیک از امضاکنندگان خبر قطعی از آزادی یا ادامهی بازداشتشان نداشتهاند؛ بدیهی است با کسب خبر از وضعیت افراد گروه دوم، لیست نامهای بازداشتشدگان نیز بهتدریج کاملتر خواهد شد.
بله البته من هم در نتیجهبخش بودن چنین تلاشی تردیدهای جدی دارم اما به سه دلیل روشن در این تلاش با دیگر دوستان همراه شدهام: اول اینکه انجام این کار، شخصا احساس بهتری در من بهوجود میآورد از دست روی دست گذاشتن و آهکشیدن و نالهونفرین کردن و الخ. اما دلیل دوم و مهمتر برمیگردد به آن هدف اصلی و بلندمدت یعنی حفظ انسجام.؛ بهنظرم این تلاشها هرقدر هم که بیهوده وبیثمر باشند، انجامشان به صورت دستجمعی و مشترک، حداقلی از توافق و انسجام را حفظ خواهدکرد. گو اینکه جنین تلاشهایی در جهت حفظ انسجام گروهی، یک مزیت جانبی دیگر هم دارد که درواقع سومین دلیل من بهشمار میرود، آنهم اینکه هریک از اعضای گروه پشتاش به بقیه گرم است بدینمعناکه میداند اگر فردای روز او هم برحسب اتفاق گرفتار شد، این فقط اعضای تکافتادهی خانوادهاش نیستند که دنبال آزادی او هستند بلکه یک گروه منسجم از دوستان و همراهانش نیز مشغول استفاده از هر نوع ظرفیت و پتانسیلی برای آزادی او و دیگران هستند.
خب این سه دلیل من است برای امضای این نامه و همراه شدن با دیگر دوستان در ملاقاتهای احتمالی با افراد؛ ممکن است این دلایل فقط برای من قانعکننده بوده باشد اما اگر احیانا و بر فرض خیال، اینگونه نیست و شما هم این دلایل را برای همراه شدن در این تلاش موجه و اقناعکننده میدانید، کافی است با یک نام و نشان مشخص به من (bahare.arvin@gmail.com) ایمیل بزنید و با ذکر مقطع، رشته و دانشگاه محل تحصیل یا فارغالتحصیلیتان، یک یا همهی موارد زیر را خواستار شوید: اضافه شدن نام دوست بازداشتشدهای که شخصا میشناسید به لیست نام بازداشتشدگان، اضافه شدن نام خودتان به جمع امضاکنندگان و در نهایت، اضافه شدن نامتان به جمع دیدارکنندگان با اشخاص (عجالتا و در اولین قدم، جناب آقای ابوترابی، نایبرئیس مجلس که من، شخصا، خاطرات روشنی از پیگیریهای بیسروصدایش برای دانشجویان در زمان تصدیگریاش در سمت رئيس نهاد نمايندگي رهبري در دانشگاه تهران دارم).
