تبليغاتX
شور و شر - بالاخره چه کنیم؟ <

شور و شر

از من پرسیده‌اید بالاخره این امضاها را جمع کنید یا نه؛ البته که جمع کنید اگر شهودتان با ما یکی است و به‌نظر شما این ایده هم ایده‌ی مفید و قابل تحققی می‌آید فقط کمی احتیاط کنید به‌خصوص در شهرستان‌ها؛ من البته جو تهران کم‌وبیش دستم است، دیروز هفت‌تیر تا ولیعصر همراه جمعیت بودم و هی حسرت می‌خوردم که کاش همان دیروز پرینت گرفته بودم و خودم استارتش را می‌زدم. می‌خواهم بگویم در تهران، در روز و در مسیرهای اصلی تجمع، نه واقعا آن‌قدرها لباس شخصی هست و نه پلیسی که بخواهد به یک برگ کاغذ گیر دهد وقتی آن‌همه شعارهای نوشته شده‌ سردست بلند شده است. با این‌حال اگر تصمیم به همراهی گرفتید، احتیاط کنید، ترجیحا یک گروه چند نفره‌ شوید و همواره خودتان را داخل انبوه جمعیت نگه دارید.

 هم شماره شناسنامه و هم اثر انگشت کاملا اختیاری است و در جدول مربوطه هم قید شده است «در صورت تمایل» یااین‌حال اگر فکر کردید مخاطب‌تان همچنان احساس عدم امنیت می‌کند این نکته را شفاها نیز تذکر دهید.

به نظرم می‌رسد متن نامه هیچ آیتم تندوتیزی ندارد که بعدا بخواهد برای امضاءکنندگانش مشکل‌ساز شود، یک درخواست ساده است از کسانی که به ایشان رای داده‌ایم، بله، دوستان زیادی این روزها بازداشت شده‌اند اما آن‌ها یا از اعضای شناخته شده‌ی ستادها بوده‌اند که عجالتا برای خنثی کردن نقش‌ رهبری احتمالی‌شان در این تجمعات اخیر بازداشت شده‌اند یا آدم‌های عادی‌ای هستند که جوگیر شده‌اند و دست به یک کارهای غیرعقلانی آشکارا غیرقانونی زده‌اند، نمونه‌هایش را من شخصا سراغ دارم؛ می‌خواهم بگویم جو کمی تا قسمتی امنیتی هست اما لازم نیست ما خودمان هم هی بیخودی به این هول‌وهراس دامن بزنیم و کارهای آشکارا قانونی و بدون سروصدا را هم از خودمان دریغ کنیم.

در هرحال من هم واقعا مشتاقم بدانم آدم‌ها در راهپیمایی‌ها چه واکنشی نسبت به این طرح خواهند داشت و با این‌که دیروز به نظرم می‌آمد جمعیت آن‌قدر از این راهپیمایی‌های طولانی و بدون هدف کم‌حوصله شده است که احتمالا از یک همچین ایده‌هایی استقبال بدی نخواهد کرد، اما باز هم مشتاقانه منتظرم بازخوردهایش در میدان عمل را شما برایم بازگو کنید. این پست‌های اخیر را هم با کمی لبخند بخوانید و دل‌سوزی؛ کمی بیش از حد توانم خسته‌ام.

+  پنجشنبه بیست و هشتم خرداد 1388  توسط درنگ  با موضوع:  درنگ |